روح الله حسینیان که در جمع دانشجویان دانشگاه امیر کبیر سخن می گفت تصریح کرد:  اگر روزي دستم مي‌رسيد و اين قدرت را داشتم پرونده قتل‌هاي زنجيرهاي را باز مي‌كردم و ريشه‌هاي اين قضيه را بيرون مي‌كشيدم.

وی افزود: در آن زمان چند قتل پشت ‌سر هم به‌وقوع پيوست كه در زمان حاكميت دوم خرداديها براي ما امر عجيبي بود و تحليل‌مان اين بود كه سازمان منافقين براي بدنام كردن نظام اين كار را كرده است ولي بعد فضايي بوجود آمد كه جريان دوم خرداد شروع كرد اين قتل‌ها را به گردن جناح رقيب بيندازد و آقاي سروش در آن زمان در مقاله‌ و سخنراني‌هايي علت اين قتل‌ها را علت ايدئولوژيك عنوان كرد. عده‌اي هم وزارت اطلاعات و نيروهاي امنيتي را متهم كردند.

حسينيان با بيان اينكه من قبل از آن دوران قائم مقام دادستان انقلاب در وزارت اطلاعات بودم و به همين خاطر با بدنه وزارت ارتباط داشتم اظهار داشت: بعد از تحقيقات و به دست‌ آوردن اطلاعات متوجه شدم كه عامل اصلي اين قتل‌ها آقاي كاظمي معروف به «موسوي» از جريان دوم خرداد بود.

وي با بيان اينكه يكي از مقام هاي اجرايي كشور در ديداري كه از وزارت اطلاعات داشت گفته بود كه آقاي موسوي از ذخاير ما در وزارت اطلاعات هستند اضافه كرد: اين آقاي موسوي برنامه‌ريز و هدايت‌‌گر بوده است.

رئيس مركز اسناد انقلاب اسلامي با بيان اينكه برنامه‌ريزي‌ قتل‌ها توسط كساني كه مورد اعتماد جناح دوم خرداد بود بسيار سؤال‌برانگيز بود افزود: بعداز پيگيري‌ها معلوم شد جريان حساب‌شده‌اي پشت اين قضيه است كه به دنبال نابود كردن وزارت اطلاعات بوده است چرا كه آقاي دُري‌ نجف‌آبادي را وادار به استعفا كردند.

وي با بيان اينكه آنها به دنبال بازداشت 50 مديركل كارآزموده و متدين وزارت اطلاعات بودند اظهار داشت:‌ در آن زمان شايعات غيراخلاقي براي اين افراد درست كردند و اعتراض اول من در آن شرايط به بازجوها بود چرا كه معتقدم بودم پرونده بايد دست افراد بي‌طرفي باشد.

حسينيان در ادامه به سخنراني خود در مشهد و تشريح سابقه بازجوها، سابقه برنامه‌ريزي‌ها، ملاقات با نيازي و... اشاره و اضافه كرد: من در آن زمان نمي‌خواستم تا صحبت‌هايم منتشر شود اما حكمت الهي بر اين تعلق گرفت كه صحبت‌هايم منتشر شود و مدتي نگذشته بود كه آقايان به برخي از حرف‌هاي بنده رسيدند و قبول كردند كه بازجوها پرونده را منحرف كرده‌‌‌اند.

وي به پيغام يكي از مقام هاي اجرايي كشور از طريق وزير اطلاعات مبني بر سكوت خودش اشاره كرد و گفت: من در جواب به آنها گفتم كه به دنبال جنجال و تشنج نيستم اما شما نمي‌توانيد دوستانتان را كنترل كنيد و همين هم شد و شروع كردند به متهم كردن افراد بي‌گناه و حتي به من اتهام دادند كه فتواي قتل صادر كرده‌ام.

حسينيان با بيان اينكه پس از رسيدگي‌هاي ابتدايي توسط گروه بازجوهاي جديد مشخص شد كه سعيد امامي و برخي دوستان بي‌گناه كه مورد اتهام واقع شده بودند هيچ نقشي در قتل‌هاي زنجيره‌اي نداشتند افزود: آنها پرونده را تكميل كردند و كيفرخواست هم عليه رقباي موسوي و ديگر عوامل اجرايي صادر شد.

وي افزود: در آن زمان اطلاعاتي به دست آورديم كه روزنامه‌هاي زنجيره‌اي در يك جلسه‌اي به اين نتيجه رسيدند كه اعلام كنند صاحبان فتواي قتل براي محفوظ شدن خودشان عامل واسطه بين خود و اجراكنندگان قتل يعني سعيد امامي را كشته‌‌اند به‌ همين خاطر تصميم گرفتم تا بازي آنها را برهم بزنم و با حضور در مراسم ختم سعيد امامي نقشه اصلي آنها تحت‌الشعاع تخريب من قرار گرفت.

يكي از دانشجويان با بيان اينكه در شرايط فعلي تمام قوا از يك جناح هستند خطاب به حسينيان گفت كه چرا اين پرونده اكنون در دادگاه صالحه رسيدگي نمي‌شود كه حسينيان در پاسخ اظهار داشت: آنها مدعي هستند كه پرونده را رسيدگي كردند و كسي‌كه فرمانده بوده و كساني‌كه مجري بوده‌اند محاكمه شده‌اند اما اگر روزي دستم مي‌رسيد و اين قدرت را داشتم اين پرونده را باز مي‌كردم و ريشه‌هاي اين قضيه را بيرون مي‌كشيدم.

رئيس مركز اسناد انقلاب اسلامي گفت: يكي از موانعي بودم كه جلوي خشونت اين دوم خردادي‌ها را قبل از دوم خرداد گرفتم.

به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس روح‌الله حسينيان رئيس مركز اسناد انقلاب اسلامي كه بعدازظهر امروز در آمفي‌تئاتر مركزي دانشگاه صنعتي اميركبير و در جمع دانشجويان اين دانشگاه با موضوع آفت‌هاي انقلاب اسلامي سخن مي‌گفت در پاسخ به اين سؤال يكي از دانشجويان كه آيا اعدام‌هاي انقلابي در دادگاههاي انقلابي را عادلانه مي‌دانيد پاسخ داد: هر انقلابي كه به‌وجود آمده احياناً تندروي‌هايي در‌ آن شكل گرفته است اما به نظر من انقلاب اسلامي ايران تنها انقلابي بوده كه به خاطر حساسيت رهبري از اين تندروي‌ها مصون مانده است.

وي افزود: حضرت امام (ره) چند ماه پس از پيروزي انقلاب يك عفو عمومي صادر و اعلام كردند كه هركس دستش به خون آلوده نشده و شاكي خصوصي ندارد مورد عفو قرار مي‌گيرد و در آن زمان سپهبد كاتوزيان وزير كار دولت ازهاري كه آدم مذهبي‌ هم بود آزاد شد.

وي با بيان اينكه يكي از موانعي بودم كه جلوي خشونت اين دوم خردادي‌ها را قبل از دوم خرداد گرفتم اظهار داشت: اگر من نبودم خيلي خشونت‌ها اتفاق مي‌افتاد و من 70 نامه اعتراض‌آميز نسبت به برخورد آنها با متهمين نوشتم و يك روز كه وقت آن برسد آنها را منتشر خواهم كرد.

يكي از دانشجويان از حسينيان خواست تا ماجراي بركناري آقاي منتظري از قائم‌مقامي رهبري را تشريح كند كه وي در پاسخ گفت: امام با قائم‌مقامي آقاي منتظري براي رهبري مخالف بودند اما چون برخي مسئولان تصميم گرفته بودند به نظر آنها احترام گذاشتند و در بحث بازرگان هم اينطور بود. اما بعد از انتخاب آقاي منتظري به قائم مقامي رهبري موضع‌گيري‌هاي او راجع به جنگ، ادامه جنگ، برخورد با منافقين و.... شروع شد و اوج اختلافات در جريان دستگيري سيدمهدي هاشمي بود كه به قتل شمس‌آبادي و بحريني متهم شدند.

حسينيان با بيان اينكه امام (ره) چند مرتبه به شوراي عالي قضايي گفته بودند كه به پرونده سيدمهدي هاشمي رسيدگي كنند افزود: آن زمان به دليل قدرت منتظري كسي حاضر نمي‌شد به اين پرونده رسيدگي كند تا اينكه امام تصميم گرفتند مجدداً دادگاه ويژه روحانيت را راه‌اندازي نمايد تا پرونده رسيدگي شود.

وي به پيگيري‌هاي امام (ره) در اين زمينه اشاره و اضافه كرد: بعد از اين پيگيري‌ها مشخص شد كه اينها قاتل شمس‌آبادي هستند و امام اصرار داشتند تا اطلاعات به آقاي منتظري داده و وي قانع شود.

منتخب مردم تهران در مجلس هشتم به سخنراني منتظري در بهمن 1360 اشاره و با بيان اينكه وي در آن سخنراني كل انقلاب و بسياري از مسئولان را زير سؤال برد اظهار داشت: من در آن زمان اولين فرد بودم كه در واكنش به اين سخنراني و در دفاع از امام (ره) مقاله نوشتم.

رئيس مركز اسناد انقلاب اسلامي با بيان اينكه امام به اين نتيجه رسيدند كه يكي از آفت‌هاي انقلاب و ادامه حركت آن رهبري آقاي منتظري است افزود: اما با توجه به سوابقي كه منتظري داشت مسئولان باور نمي‌كردند كه شخص ديگري هم توانايي اين كار را داشته باشد.

حسينيان به نامه معروف مورخ 6 فروردين 1368 امام (ره) اشاره و تصريح كرد: امام يك نسخه از آن نامه را براي قرائت در راديو و تلويزيون فرستادند اما بسياري از مسئولان خدمت امام (ره)‌ رسيدند و خواستند تا اين نامه از راديو و تلويزيون قرائت نشود كه امام در پاسخ به آنها گفتند كه از اصرار شما نامه را پس نمي‌گيرم بلكه از اين مي‌ترسم مبادا مردم عصباني و احساسي شده و بروند آقاي منتظري را بكشند.